بررسی مقاله: چرا بعید است هوش ایرانیان ۸۴ باشد؟

+ محسن رنانی: بهره هوشی ما ۸۴ است.

+ شهرام یزدانی: اعلام میانگین ضریب هوشی 84 برای ایرانی‌ها، سبب تعجب بسیاری از نخبگان ایران گردید.

+ محمد طبیبیان: «در این مطالعه میانگین ضریب هوشی متوسط مردم ایران را 84 گزارش کرده…»

—-

کافی است در گوگل به دنبال رتبه هوش ایرانیان باشید. در گوگل اگر انگلیسی بنویسید: “IQ ranking by country” در همان صفحه جست‌وجو جدول سایت iq-ranking را نشان می‌دهد. این سایت و تقریبا تمام سایر مطالبی که هوش ایرانیان را ۸۴ ذکر می‌کنند، ارجاع می‌دهند به کتاب IQ and the Wealth of Nations منتشر شده در سال ۲۰۰۲.

 

 

  • داده‌ها:

اما داده‌های این کتاب از کجا آمده؟ طبق توضیحات موجود در انتهای کتاب:

iran - Copy23

 

که می‌گوید این عدد از مقاله‌ی ولنتاین نامی استخراج شده. آقای ولنتاین تحقیقش را در ۱۹۵۷ (۱۳۵۶ شمسی) روی ۶۲۷ نوجوان که حدود سنشان ۱۵ سال بود انجام داده است. طبق نمونه استاندارد سازی شده انگلیسی در ۱۹۷۹، عدد IQ، برای ایرانیان ۸۰ آمده. به علت فاصله ۲۲ ساله بین ۱۹۵۷ و ۱۹۷۹، خود محققان ۴ تا گذاشته‌اند روی ۸۰ و IQ ایرانیان را ۸۴ اعلام کرده‌اند.

در ضمن دقت کنید که روش کار به این صورت بوده که هوش بریتانیایی‌ها را ۱۰۰ گرفته‌اند و بعد هوش بقیه کشورها نسبت به این ۱۰۰ محاسبه شده. در نتیجه دقیق‌تر است بگوییم: هوش ایرانیان ۸۴ است، اگر بریتانیایی‌ها ۱۰۰ باشند.

خب. این  آقای ولنتاین(۱۹۵۹) روش تحقیقش چطور بوده؟ طبق توضیحات موجود در خود مقاله:

 

iran3

 

که می‌گوید بیش از ۶۰۰ دانش‌آموز دور‌ه دوم شیرازی را مورد آزمون قرار دادیم. در بازه سنی ۱۴-۲۰ سال. این دانش آموزان از بین ۴ مدرسه دوره دوم، ۲ مدرسه پسرانه و ۲ مدرسه دخترانه، انتخاب شدند.

 

  •  قابل اعتماد است؟:

من دانش آمار کافی ندارم. اگر شما دارید، ممنون می‌شوم نظرتان را بگویید. ولی اگر در نداشتن دانش آماری شریک هستیم، حداقل بدانید که عدد ۸۴، در اصل ۸۰ی بوده که یک سال قبل انقلاب، از روی تحقیقی که روی دانش‌آموزان ۴ مدرسه‌ی دوره‌دوم شیراز انجام شده، آمده. و عددی نسبی است، اگر بریتانیایی‌ها ۱۰۰ باشند، ایرانی‌ها ۸۴ هستند.

 

——–

مشخصات مقاله:
Psychometric Testing in Iran
Max Valentine

3 دیدگاه درباره ی “بررسی مقاله: چرا بعید است هوش ایرانیان ۸۴ باشد؟

  1. سلام سعید
    نمی‌دونم درس ضریب هوشی قسمت دوم متمم رو خوندی یا نه؛ اگر خوندی احتمالا تا الان به بخشی از سوالاتت رسیدی.
    منظورم اون بخشی هست که به الزام match بودن پرسشنامه با پاسخ دهندگان می‌پردازه
    اینکه با یک تغییر فرهنگی سوالات پرسشنامه هم باید عوض بشه،
    نمی‌دونم چقدر درست فکر می‌کنم اما به نظرم یک ویژگی تحقیق قابل اتکا، روشن بودن طریقه به‌دست آوردن آن داده‌ها است؛ و یک قسمت مهم برای درک این‌که آیا اساسا این شماره ۸۰ یا ۸۴ برای ما درست است یا نه، بررسی آن پرسش‌نامه می‌باشد
    و دوم هم اینکه آیا آن سوالات در آن تاریخ برای آن فرهنگ آیا سوالات مناسبی بوده‌اند یا خیر

    در کل چیزی که بازم تاکید می‌کنم-یک نظر شخصی و تا جایی که از علم آمار سر در می‌آورم- اگر نمره‌ها همراه با پرسش‌نامه و تماما چیز‌هایی که نمره دادن را دچار تغییر می‌کنند منتشر نشوند اساسا آن نمره‌ها هیچ ارزشی ندارند!
    شاید بعضی‌ها بگن خب این نظر تو بخاطر اینه که آی‌کیو ی ما را از انگلیسی‌ها پایین‌تر مشخص کرده اند و برای همین نظر تو هم سوگیری دارد؛ پاسخ آنان را به این حرف دوستان قدیمی خودم ارجاع می‌دهم:
    حرف حساب، کتاب نداره!
    من نگفتم که این تحقیقات اشتباه است.
    فقط گفتم آن داده‌های ابتدایی را هم بدهید.

    ممنونم . ایمان

    • به نکته‌ی مهمی اشاره کردی. یعنی در واقع یه مرحله قبل‌تر و پایه‌ای‌تر از چیزی که من خواستم بگم.
      ایده‌ی منم اینه که حتی اگه مواردی که مشخص کردی هم رعایت بشه، تعمیم دادن یه نمونه‌ی آماری از دو تا مدرسه اونم برا ۴۰ سال پیش وقتی جمعیت حدود ۴۰ میلیون بوده و کلی آموزش و فرهنگ و محیط فرق می‌کرده، برای جمعیت فعلی بسیار عجیبه.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *